دسته: وب نوشت

    این چندمین تولد توست؟ و چندمین انبساط مجدد کائنات؟ این چندمین بارخلقت است؟ و چندمین انفجار سکوت؟ چندمین لبخند آفرینش؟ خورشید را چندمین بار است که میبینی؟ و پروانه ساعتها چندمین بار است که میچرخد؟ و ثانیه چندمین بار است که به احترام تو برمیخیزد؟ چندمین بار است که مجدداً نفس میکشی؟ چندمین…

    دیروز من نبودم … و امروز طعمی شیرین ، چیزی شبیه عسل با بودن همه شما کامم را شیرین کرد . می گویند دیروز من نبودم … خورشید که طلوع کرد آمدم ، آنهم به دعوت تماشای صدای همگان ، لبریز از ریزش باران . حال این روزها خرسندم از بودنِه تمام ساعت…

    بگذار مژده دهم ، بگذار راحت و روان با تو بانوی گل سرخ کلامی بگویم نام سفرت را تولدی دیگر، آنهم در آن روزها ، گذاشتم . آن روزهای خوب ؛ آن روزهای سالم سرشار؛ آن آسمان های پولک؛ آن شاخساران پر از گیلاس؛ آن خانه های تکیه داده در حفاظ سبزپیچک ها…

    دنیا را وارونه دیدم …   نمی دانم چرا در این شب های نزدیک به لحظه های رنگارنگ پاییز مدام به این می اندیشم که ای کاش می توانستم لحظه ای را که به دنیا پا گذاشتم درست همان لحظه که دنیا را وارونه نشانم دادن را به یاد بیاورم ، همان  آنی که…

    چه تعبیر زیبایی می کند سهراب؛ زمزمه  مادرم به آهنگ جنبش برگ هاست. گهواره نوسان می کند ؛ پشت این دیوار کتیبه ای می تراشند می شنوی؟! و لابه لای کلماتش که خوب جستجو می کنم از ابدیت غم ، از انتظار ،از سردی روزگار ، از صدای زنگ قافله و از شبنم مهتاب…

    باید چشم دل را بگشاییم!!! تصادفی به این حقیقت عظیم دست نیافتیم که بهار با هر تکرارش از یکنواختی اش کاسته می شود . عالمی بی نظیر که از آسمانش طلا می بارد ، چیزی شبیه داد و ستد عاطفی . عجب موجود عجیبی ست این انسان ! عجب هوشیار است این طبیعت…

  من خورشید را با دستان خود لمس کردم ، دور از هیاهو در پی شادی و هیجان کودکانه . وقتی خاطره ها یکی می شود… اما اینجا همه چیز متفاوت است . چه کسی باید انسان با هوشی باشد که مسیر دهکده روی آب را حس کند ؟؟؟ شما ؟؟؟!!!   باید اینجا باشید…

    درعصر گلدان زدگی و بلوغ سنگ ، در روزگار تب آهن و آنفولانزای تجدد ، استشمام باور بودن یار غایب با ریه های ریه زده دشوار است اما در شبی که آسمان نیمه شعبان پا به ماه می شود می توانیم رایحه روح بخش حیدر را استشمام کنیم و به آینده زمین امیدوار…

  خوش به حال مسافرکش های خیابان های تهران که بی هیچ دغدغه ای فریاد می زنند « آزادی- آزادی » این آخرین پیام محبوبه مخاطب 20 ساله من است که این چند روز گذشته سایت ها را خوانده است . روزهای زیادی است که رهگذران این کوچه باغ در دهکده جهانی ارتباطات، از پنجره…